Ziek

Geveld door corona lig ik onder de dekens in bed. Mijn lijf doet van kuit tot vingerkootje pijn en mijn keel lijkt vol te zitten met watjes. De opluchting die ik voel omdat ik de dag ben doorgekomen, de jongens heb kunnen voeden en ze in bed zijn beland is van korte duur. In de stilte overvalt mij al snel een angstig gevoel. Voor mij staat de nacht te wachten.

En wat voel ik mij alleen en kwetsbaar. Ik heb het niet in de hand. Ik heb mijn lijf niet in de hand. Van te voren vertrouwde ik op mijn redelijke conditie, het feit dat ik amper ziek ben geweest. Maar nu ik het mondiale spookvirus echt blijk mee te dragen ben ik al mijn vertrouwen kwijt.

Lees verder op de site van Ik mis je