Alles op een rijtje

Vroeger waren mijn financiën goed geregeld. Ik had namelijk Koos. En Koos was een ster in het op orde houden van de administratie. Hij peinsde er niet over dat hij een cent teveel zou betalen aan verzekeringen, nuts-bedrijven of belastingen en hing geregeld aan de lijn met vertegenwoordigers. Hij was adrem in het regelen en controleren van inkomsten en uitgaven. Hij wilde zelfs onderhandelen met de begrafenisondernemer die voor zijn dood kwam kennismaken.

En ik vond het prima. Ik had mijn eigen zakgeld waar ik alle dagelijkse levensmiddelen, kleding en uitjes van kon betalen. Lekker overzichtelijk. Ik kon het verder aan Koos overlaten. Maar je begrijpt, die tijd is voorbij. Ook de financiële afdeling van ons huishouden is tegenwoordig mijn verantwoordelijkheid.

In de maanden voor Koos zijn overlijden besloten we alvast proef te draaien. Ik zou het boeltje alvast overnemen. Dat leek ons wel een goed idee. En dat was ook een goed idee. Want ik merkte dat als je de basis goed regelt, je al aardig op weg bent. Lopende zaken een beetje monitoren, incidentiële uitgaven in de gaten houden. Verdriet of onmacht niet altijd koppelen aan nieuwe dingen kopen, dan blijft er soms wel heel weinig over.

So far, so good.

Maar hoe goed je je blijkbaar ook voorbereid, als je je partner verliest komt er gewoon nog een bak financiële kwesties bij. Het is veel invul-, uitzoek- en geduldig wachten-werk. In Nederland zijn er allerlei voorzieningen waar je aanspraak op maakt, en er zijn lijstjes op internet waar je aan moet denken. Maar nu mijn lief net is overleden, en financiën niet mijn ding is, zie ik absoluut niet de uitdaging die Koos altijd zag in deze afdeling. Ik ben blij met mijn financiële adviseur, die de boel in de gaten houdt. Maar uiteindelijk moet je er toch ook zelf mee aan de slag.

Weduwe- en wezenpensioen, de sociale verzekeringsuitkeringen, bedrijfspensioen, mijn eigen inkomsten.. langzaamaan wordt alles bij elkaar geharkt en zie ik een rijtje ontstaan met voldoende nullen. Financiën zijn in ons leven op aarde een noodzakelijk onderdeel, waarvoor je als rouwende energie uit je tenen moet halen om er zicht op te krijgen. Het is wel het laatste waar je hoofd naar staat. Vervolgens is er namelijk nog een heel rijtje wat gebeuren moet: het proces om de Akte van Erfrecht te bemachtigen, Boekwerken invullen om inkomsten- en erfbelasting vast te stellen, bankrekeningen stopzetten of overhevelen, ten naamstellingen veranderen. En iedere partij heeft zijn eigen protocollen. En begrijp me goed, het is goed dat er zorgvuldig omgegaan wordt met dit soort wijzigingen en belangen. Maar je moet het wel doen. Met je gescheurde ziel, vooral in staat om de dagen te overleven.

Ik verzamel energie, vergelijk braaf notariskantoren in de regio voordat ik kies met met wie ik in zee ga. Koos zou vast trots zijn hoe ik zijn gedachtegoed in ere houd /////