Verjaardag zonder de jarige

Ik sta in de rij bij de bakker. In de vitrine zie ik ze liggen, de hazelnootschuimgebakjes. Koos zijn lievelings. Het liefst wil ik mij omdraaien en de winkel uitrennen, maar ik blijf staan. Ondertussen slik ik de brokken in mijn keel weg en wacht tot ik aan de beurt ben. Eenmaal aan de beurt bestel ik zeven hazelnootschuimgebakjes en zeven gevulde koeken. Zeven, omdat ik dat zo’n mooi getal vind.

Zeven gebakjes vandaag. Het getal van compleetheid. Maar deze middag voelt helemaal niet compleet. De gebrokenheid en het gat zonder Koos heb ik in tijden niet zo heftig ervaren. Morgen is zijn verjaardag. Hij zou 38 jaar worden.

Lees deze blog verder op ikmisje.eo.nl