Getrouwd

18 augustus zouden Koos en ik 13 jaar getrouwd zijn geweest. Ik had er zo graag nog veel meer jaren aan toegevoegd, we hadden nog veel dromen samen. Maar ik ben ook dankbaar voor de 12,5 jaar die we samen mochten delen. Dat jubileum en alle belevenissen die we samen hebben gedeeld gaan mee in mijn herinneringen.

Afgelopen februari hebben we onze koperen bruiloft ingetogen gevierd met familie. Ik wilde graag uitpakken en heb verschillende pogingen gedaan om een feestje los te peuteren. Koos zag dat echt niet zitten. Wat een contrast met onze eerdere gedachten over dit heuglijke feit. We hielden beiden van uitpakken en organiseerden graag een feestje, uitje, vakantie of etentje. We wilden de jongens meenemen naar Amerika of Afrika en hadden hier al tijden een online spaarpot voor gemaakt en gevuld. Niets bleek minder haalbaar helaas. Ineens gingen we van een wereldreis naar een kleinschalig vierinkje.

En nu moest ik in mijn eentje ons 13-jarig jubileum vieren. Of herdenken. Want zijn we eigenlijk nog wel getrouwd? Laatst werd er door een instantie naar mijn burgerlijke staat gevraagd: ‘Woon je samen, ben je getrouwd, alleenstaand?’ Wat een goede vraag. Ik ben getrouwd met mijn man, maar hij is onlangs overleden, dus nu woon ik alleen met mijn kinderen.

In het gemeentehuis hebben we elkaar 13 jaar geleden beloofd bij elkaar te blijven in voor- en tegenspoed, tot de dood ons zou scheiden. Slik. Ik besef dat ik niet meer getrouwd ben. Zonder dat we er zelf enige hand in hadden zijn onze levens van elkaar losgemaakt door de dood. Wat een triest einde.
Sinds mijn zeventiende waren we een koppel. Twee jonkies, uiteindelijk twee Jonkers. We zijn samen volwassen geworden en hebben elkaars hart helpen bouwen. En nu ben ik drie├źndertig en is het klaar, finito. Ik ben weer alleen. Dat maakt me erg verdrietig. Hoe langer ik erover nadenk, hoe ongelofelijker het lijkt.
Op de rouwkaart van Koos stond een treffend gedicht van Toon Hermans:

omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid
ben jij

Liefde eindigt niet met de dood. Je mag blijven houden van degene die je in leven lief had. Ik herinner mij alle woorden van liefde en vertrouwen die Koos naar mij heeft uitgesproken in de laatste maanden samen. Dat is mijn grootste kado voor alle trouw-herdenk-dagen die nog komen gaan /////